مرکز مجازی مهدویت
سه شنبه 1 آبان 1397

يادداشتي درباره جشن‌هاي نيمه شعبان

گويي شهر و ديار، كوي و برزن به جنبش و تكاپو براي گراميداشت مولود نيمه شعبان مي افتد و از اين رهگذر صحنه هاي زيباي عشق به مهدي موعود عليه السلام در جنبشي كاملاً مردمي و عاشقانه خلق مي شود كه بدون شك در ايام ديگر سال مثل آن تكرار ناشدني است.
برگزاري جشن هاي باشكوه نيمه شعبان اگر چه زيبا و پر از حسنه است اما متأسفانه رسوخ خرافات و انجام برخي حركات نسنجيده، زيبايي آن را تحت الشعاع قرار مي دهد، به عنوان مثال ساختن مجسمه هاي اژد ها، حيوانات و اين قبيل ساخته هاي عوامانه، ضمن آن كه حال و هواي مذهبي و معنوي جشن ها را كمرنگ و نامحسوس مي كند، به دليل رسوخ خرافات و بدعت هايي در آن، ذهن جوان مسلمان ايراني را از درك حقيقت و معرفت مهدوي دور مي كند؛ حقيقت و معرفتي كه بي گمان غايت اصلي همه اين شور و شعف ها و برگزاري جشن ها مي باشد و غفلت از آن ضايعه اسف باري است كه دل نازنين امام عصر(عج) را به درد مي آورد.
مسأله تأسف بار ديگر پخش موسيقي هاي لس آنجلسي در برخي چادر هايي است كه به مناسبت نيمه شعبان دركوچه و محلات داير مي شود كه گذشته از حرمت شرعي آن، خود عامل وهن اهل بيت عليه السلام و شخص امام زمان(عج) است. البته ناگفته نماند كه در ساليان اخير حجم اين قبيل ناهنجاري هاي ديني در شهر ها رو به كاهش گذاشته است با اين حال نمي توان به طور كلي از وجود آن غافل شد و بي تفاوت از كنارش گذشت.
نكته حايز اهميت ديگر در اين ميان ضرورت تبيين زواياي گوناگون مهدويت براي جوانان و به ويژه پاسخ گويي به ده ها و صد ها شبهه اي است كه در ارتباط با امام زمان(عج) طرح مي شود. اين وظيفه البته در وهله نخست از عالمان ديني مورد انتظار است و اين كه بتوانند متناسب با درك و فهم مخاطبان خويش و نيز بهره گيري از بيان شيوا و جذاب در انجام اين مأموريت خطير موفق باشند و براي اين كار چه زماني بهتر از ايام نيمه شعبان و چه مكاني مناسب تر از چنين محافلي كه جوانان در آن گردهم مي آيند. چه خوب است بانيان اين مجالس و محافل از اساتيد و روحانيوني كه در اين زمينه داراي تخصص لازم اند و از انحرافات و آسيب ها جدايند بهرة كافي ببرند.
آنچه مشخص است اين كه متاسفانه عوامل تخريب فرهنگ مهدويت متاسفانه در سالهاي اخير افزايش يافته است. شايد اشاره به اين عوامل به اختصار لازم باشد تا خطرها مطرح گردند و افرادي كه براي مقابله با اين خطرها احساس وظيفه مي كنند به فكر چاره بيافتند .
1 ـ ترويج خرافات و پيرايه بستن به وجود مقدس حضرت حجت عجل الله تعالي فرجه الشريف .
2 ـ توقيت يا تعيين زمان براي ظهور حضرت با آن كه مورد نهي صريح است و كسي نمي تواند و حق ندارد زماني براي ظهور تعيين كند.
3 ـ ادعاي ارتباط با حضرت حجت عليه السلام كه شمار مدعيان در سالهاي اخير رو به فزوني رفته و همچنان ادامه دارد .
4 ـ بيان اين قبيل ادعاها ـ چه مربوط به گذشته و چه مربوط به حال ـ توسط بعضي سخنرانان و مداحان و سرگرم كردن مردم بي خبر به مطالبي كه با مباني ديني در تضاد است .
5 ـ پخش برخي مطالب سست از رسانه ملي كه وجهه اي حكومتي دارد و در باور مردم تاثيرگذار است .
6 ـ اضافه شدن بر تعداد اماكني كه ادعاي تعلق آنها به حضرت امام زمان عليه السلام از طريق افراد سودجو مطرح مي شود و افراد بي خبر نيز آنرا باور مي كنند و اين اماكن به محل رفت و آمدهاي عمومي تبديل مي شوند و عناصر فريبكار هر روز پيرايه هائي نيز بر پيرايه هاي موجود اضافه مي نمايند .
7 ـ رواج ملاهي و مناهي و منكرات در مجالس جشن نيمه شعبان و به فراموشي سپرده شدن سنت هاي قديمي كه بر اعتقادات ديني استوار بودند و پايه هاي اعتقادي مردم را تحكيم مي كردند .
8 ـ سوء استفاده هائي كه دشمنان مهدويت از رواج خرافات در ميان مردم مي كنند و اصل اعتقاد به مهدي موعود را زير سئوال مي برند .
در برخورد با اين خطرها وظيفه همه پيروان اهل بيت بسيار سنگين است. با تمام تلاش و كوشش مراجع بزرگوار و علماي دلسوز، باز به نظر مي رسد، جاي افرادي چون شهيد مطهري خالي است كه با قلم و بيان خود در برابر اينهمه انحرافات ايستاده و امام زمان عليه السلام را با علم خود در اين دوران غربت ياري نمايند.
فرهنگ مهدوي مظلوم است . اين مظلوميت را حوزه هاي علميه با قيام علمي و تبليغي خود مي توانند برطرف كنند .
وختم كلام هم اين كه اگر ما ادعاي شيعه بودن داريم و خود را از محبان حضرت حجت (عج) به حساب مي آوريم ـ كه ان شاء ا... همين گونه هم است ـ بايد ضمن حضور در شادي هاي اهل بيت عليه السلام با رفتار و كردار خود وظيفه شيعه بودن خويش را به درستي انجام دهيم و بكوشيم كه در برگزاري جشن هاي ماه شعبان، موجب عزت مندي بيشتر دين و آيين مان گرديم نه اين كه خداي ناكرده با افتادن در دام خرافات، موجب وهن بزرگان دين مان باشيم