حضرت زهرا(س)، الگوی انتظار؛ از یاری امام زمان تا مسئولیت تمدن‌سازی
حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر سعید توسلی‌خواه در سخنرانی «حضرت زهرا(س)، الگوی انتظار»، با تبیین ابعاد تاریخی و اجتماعی سیره فاطمی، بر این نکته تأکید کرد که انتظار حقیقی با یاری عملی امام، دفاع از ولایت و به‌کارگیری ظرفیت‌های فردی و اجتماعی در مسیر تحقق حاکمیت الهی معنا پیدا می‌کند.
در این سخنرانی که به مناسبت ایام فاطمیه و به همت هیئت دعای عهد (پیروان عترت) برگزار شد، سیره حضرت زهرا(س) از منظر مسئولیت ایشان در صیانت از مسیر امامت و هدایت جامعه مورد بررسی قرار گرفت.
در این تحلیل، با اشاره به اینکه تکریم ویژه پیامبر اکرم(ص) از حضرت زهرا(س) صرفاً ناظر به رابطه پدر و دختری نبود، تبیین شد که پیامبر(ص) با معرفی جایگاه و منزلت فاطمه(س)، ایشان را برای ایفای مسئولیتی بزرگ در مسیر استمرار هدایت امت آماده ساختند. حضرت زهرا(س) نیز پس از رحلت پیامبر(ص)، با بصیرت و شجاعت در کنار امیرالمؤمنین(ع) ایستادند و همه ظرفیت‌های خود، از اعتبار اجتماعی و آبرو تا دارایی و توان خویش را برای دفاع از ولایت به میدان آوردند.
از این منظر، حضرت زهرا(س) همچون فانوسی در ساحل هدایت، مسیر حق را در شرایط غبارآلود پس از رحلت پیامبر(ص) برای جامعه روشن کردند؛ نقشی که آثار آن به زمانه خود محدود نماند و با وصیت تاریخی ایشان درباره دفن شبانه و پنهان ماندن قبر مطهر، پرسشی ماندگار در تاریخ اسلام ایجاد کرد.
در ادامه، با پیوند دادن این سیره به مسئله مهدویت، حضرت زهرا(س) الگویی عملی برای منتظران معرفی شدند؛ چراکه انتظار حقیقی، صرفاً محبت و اظهار ارادت به امام زمان(عج) یا امید به ظهور در آینده نیست، بلکه مستلزم آمادگی برای یاری امام، دفاع از ولایت، اطاعت از فرمان و به‌کارگیری همه ظرفیت‌ها در مسیر تحقق اهداف الهی است.
در همین زمینه، هشت مقام مطرح‌شده در دعای عهد، از جمله یاری و حمایت از امام، دفاع از ایشان، شتاب در برآوردن خواسته‌های آن حضرت و اطاعت از فرمان ایشان، به‌عنوان ابعاد عملی انتظار مورد توجه قرار گرفت. حضرت زهرا(س) نمونه برجسته تحقق این مقامات در تاریخ امامت هستند.
در بخش پایانی، با تأکید بر دلالت‌های تمدنی سیره فاطمی، بیان شد که شکل‌گیری تمدن نوین اسلامی به انسان‌هایی نیاز دارد که از بصیرت، مسئولیت‌پذیری و روحیه ولایت‌مداری برخوردار باشند و ظرفیت‌های فردی و اجتماعی خود را در مسیر هدایت جامعه به کار گیرند. از این منظر، یاری امام زمان(عج) تنها یک مسئولیت فردی نیست، بلکه می‌تواند به یک فرهنگ و جهت‌گیری اجتماعی در جامعه منتظر تبدیل شود؛ فرهنگی که زمینه‌ساز تحقق آرمان‌های تمدن مهدوی خواهد بود.
پیام محوری این سخنرانی آن بود که فاطمی بودن، تنها به محبت و ارادت نیست؛ بلکه به بصیرت، ایستادگی در مسیر ولایت و آمادگی برای هزینه کردن همه ظرفیت‌ها در راه یاری امام زمان(عج) است. تمدن مهدوی نیز با چنین انسان‌های منتظر و مسئولیت‌پذیری شکل خواهد گرفت.
