بسم الله الرحمن الرحیم
زمینهسازی ظهور در آینهی یک بدرقهی تاریخی
در سکوت سنگین یک عصر تاریخی، خیابانهای چند شهر به بستر رودی از انسان تبدیل شد؛ رودی که نه از آب، که از اشک، ایمان و وفاداری جاری بود. نزدیک به ۴۴ میلیون قدم، در کنار هم، مسیر واحدی را پیمودند تا پیکر ابرمردی را بدرقه کنند که نامش دیگر تنها یک شهید خامنهای کبیر نبود، بلکه نمادی از مقاومت، ایستادگی و عشقی بیپایان به آرمانی بزرگتر از زندگی بود.
این تنها یک تشییع نبود؛ روایتی بود از پیوند دلها، جایی که مرزهای جغرافیایی رنگ باختند و انسانهایی از قومیتها، شهرها و کشورهای گوناگون، در زیر یک آسمان و با یک ندا، گرد هم آمدند و همه فریاد خونخواهی سر میدادند. سیل جمعیت، موجموج در خیابانها روان بود؛ گویی هر قدم، عهدی دوباره با راهی بود که او برای آن جان باخت و بیعتی با جانشینش؛ آیتالله حاج سید مجتبی حسینی خامنهای حفظهالله بود.
در میان این دریای بیکران انسانی، چیزی فراتر از اندوه به چشم میخورد: عزمی خاموش، وفاداریای عمیق و پیوندی که هیچ زمانهای توان گسستنش را ندارد. این حضور شکوهمند، تنها گواهی بر عظمت یک وداع نبود؛ بلکه پیامی روشن برای دشمنان، منافقان و بدخواهان بود، تا اعلام کنند که این راه همچنان با شور تا ظهور امام زمان علیهالسلام ادامه دارد.
پیامدهای حضور میلیونی مردم در تشییع پیکر مطهر رهبر شهید
- نمایش تداوم انقلاب اسلامی: این حضور نشان میدهد که پیام و راه انقلاب اسلامی و امامین انقلاب همچنان زنده و پویاست.
- ایجاد سرمایه راهبردی جدید: این رویداد به منبع تازهای از قدرت برای جمهوری اسلامی و جبهه مقاومت تبدیل شده است.
- بیعت با جانشین رهبری: حضور گسترده مردم به معنای تأیید و بیعت با جانشین قائد شهید، یعنی آیتالله آفای سید مجتبی حسینی خامنهای حفظهالله، تلقی میشود.
- ایجاد سد دفاعی بدون هزینه: این اجتماع عظیم، بدون صرف هزینه یا اقدام خاصی، یک بازدارندگی امنیتی برای انقلاب، مقاومت و کشور پدید آورده است.
- تغییر معادلات منطقهای: این ظرفیت میتواند موازنه سیاسی و امنیتی منطقه را به نفع ایران و مقاومت تغییر دهد.
- خنثیسازی جنگ نرم دشمن: این سرمایه اجتماعی بسیاری از طرحهای جنگ نرم دشمنان را بیاثر کرده و زمینه گسترش نفوذ نرم جمهوری اسلامی را در لایه های جامعه غرب فراهم میکند.
- تقویت وحدت ملی: این حضور میتواند انسجام و همبستگی مردم با نظام و ساختارهای قانونی کشور را تقویت کند.
- ارتقای جایگاه ایران در نظم جهانی: این رویداد نقش و جایگاه ملت و جمهوری اسلامی را در معادلات قدرت منطقهای و بینالمللی تقویت میکند.
آسیب شناسی و چالشهای احتمالی
علاوه بر پیامدهای مثبت، چند آسیب و چالش احتمالی نیز در این تجمع عظیم میتوان اشاره کرد که در صورت بیتوجهی مسئولان و خطای محاسباتی آنان، میتواند این سرمایه عظیم اجتماعی تضعیف شود:
- فرسایش تدریجی سرمایه اجتماعی: اگر این ظرفیت «فرآوری» و سازماندهی نشود، بهمرور مانند کوه یخی آب میشود و تأثیرگذاری آن کاهش مییابد.
- خطر بهرهبرداری دشمن از احساسات مردمی: ازآنجا که سرویسهای اطلاعاتی دشمن میتوانند از جمعیتهای فریبخورده کوچک، برای اهداف خود سوءاستفاده کنند، بیشک چشم طمع به این حضور عظیم نیز دوختهاند؛ بنابراین در صورت نبود یا ضعف مدیریت صحیح، این حضور نیز چنین ریسکی را دارد.
- فقدان برنامهریزی علمی و جامعهشناسانه: بدون یک برنامهریزی دقیق و کارشناسی، این سرمایه اجتماعی نمیتواند بهدرستی در مسیر اهداف نظام و آرمانهای انقلاب اسلامی بهکار گرفته شود.
- نفوذ افراد ظاهراً انقلابی اما در عمل مخرب: برخی افراد با «چهره و تابلوی انقلابی» ممکن است در عمل بهدنبال تضعیف نهادینهشدن تفکر انقلاب اسلامی باشند، که این خود آسیبی جدی به ظرفیتهای آینده کشور وارد میکند.
- کمتوجهی به پیوند این سرمایه با پویشهای مردمی: بهرهنبردن کامل از این ظرفیت و عدم اتصال آن به پویشهایی مانند «جانفدا» یک نقص و بیتوجهی به حضور صادقانه مردم محسوب میشود.
- خطر گسست بین شعار و عمل در حاکمیت: اگر کاستیهای موجود در دستگاههای مختلف با استفاده از این سرمایه اجتماعی جبران نشود، ممکن است اعتماد و انسجام حاصل از این حضور در درازمدت تضعیف شود.
- فاصله بین سرمایه اجتماعی و عملکرد نهادها: اگر جمهوری اسلامی نتواند این حجم از اعتماد و همراهی مردمی را با بهبود ملموس در حکمرانی، اقتصاد، یا خدماترسانی پاسخ دهد، ممکن است در بلندمدت شکاف بین «سرمایه احساسی-عاطفی» حاصل از این حضور و «انتظارات عملی» مردم شکل بگیرد.
- خطر تبدیل شور به دلسردی: حضور پرشور مردم، انتظارات را نیز بالا میبرد؛ اگر مسئولان نتوانند این سرمایه را به بهبود واقعی در زندگی مردم ترجمه کنند، ممکن است در آینده به جای تقویت وحدت، زمینهساز نارضایتی و بیاعتمادی شود
نتیجهگیری
این حماسهی میلیونی، که فراتر از یک بدرقه، تمرینی زنده برای تمدنسازی مهدوی بود؛ نشان داد که امت اسلام، توان بسیج پیرامون یک آرمان مشترک را دارد و این ظرفیت، سرمایهای راهبردی برای دوران گذار تا ظهور است. وقتی میلیونها انسان از قومیتها و مرزهای گوناگون، با یک ندا و یک هدف گرد هم میآیند، در واقع الگویی کوچک از همان وحدت جهانیای را رقم میزنند که در عصر ظهور، محور تمدنسازی مهدوی خواهد بود. این بیعت جمعی با ولی فقیه و رهبر یک جامعه، پیوندی است که زمینههای فرهنگی و اجتماعی لازم برای تحقق حکومت عدل جهانی را استحکام میبخشد. اما این ظرفیت تنها در صورتی به بستر واقعی زمینهسازی ظهور بدل میشود که مدیریت شود، تداوم یابد و به عملکرد نهادها و بهبود زندگی مردم بیانجامد؛ در غیر این صورت، شور امروز میتواند به دلسردی فردا بدل شود. بنابراین، هرگونه کوتاهی مسئولین حاکمیت، خطایی نابخشودنی خواهد بود. در نهایت، این راهپیمایی عظیم، هم شاهدی بر زندهبودن آرمان انقلاب و هم دعوتی است به آمادهسازی زمین برای ظهور منجی، آنگونه که در سیرهی امامین انقلاب این راه ترسیم شده است.
اللهم عجل لولیک الفرج
