امام وعدههای صادق در نهایت با زبان روزه، همچون جدش، حسین ابن علی علیهالسلام به فیض عظمای شهادت نائل آمد. ایشان در این باره فرمود: «من به شما بگویم و به زبان بیاورم، هر وقت من فکر این را میکنم که این جنگ و این شهادت و این میدانهای شرف و خون تمام بشود و ما بمانیم و بعد یک وقتی مثلا به تصادف بمیریم، به تب بمیریم، از تصور این فکر خدا شاهد است آنچنان به قلبم فشار میآید... یک میدان مسابقه افتخار ابدی و الهی، یک میدان مسابقه بهشت، این از آدم گرفته بشود و آدم همین طور بمیرد؛ این خیلی سخت است. ای کاش -و این دعایی ست که از قلب ما بر میآید- ای کاش که مرگ ما هم مثل مرگ بچههای شما[شهادت] باشد».
سخنرانی 20 اسفندماه 1396
