مرکز مجازی مهدویت
یکشنبه 1 مهر 1397

یایش ضیافت الله و خواهش بقیة الله

خدای من

اینک که در ماه ضیافت تو و بر سر خوان گستردة عنایت تو دست نیاز به سوی تو برآورده ام تو را نه به خویش می خوانم که بنده ای ناچیز به خویش چه می تواند خواست؟

تو را می خوانم بدانچه خود می خواهی،

بدانچه خود دوست می داری،

قسم می دهم تو را به لحظه لحظه دعوت پیام آورانت،

به آن لحظه که ابراهیم، بت می شکست،

بدان گاه که ایوب عهد می بست

بدان زمان که یوسف در چاه می نشست،

به نوای داود، به سوز یحیی

به خروش موسی، به دعوی عیسی.

قسم می دهم تو را به قدم های مصطفای تو بر سنگ های «حرا»

به نفس هایی که به شماره افتاده بود از ندای «إِقرَء».

قسم می دهم تو را به عظمت علی و عزم استوارش،

به قاطعیت ذوالفقارش،

به دل آسمانی اش، به اسرار نهانی اش،

به آن چاه که گاه و بی گاه ناله هایی سوزناک می شنید در سکوت نخلستان.

قسم می دهم تو را به گریه های بیت الاحزان

به درِ نیم سوخته

به دستة آن آسیاب که خون دستانی را به یادگار گرفته.

قسم می دهم تو را به آن شیر زن که با محمد- بود و با علی علیه السلام و با فاطمه(، آن که بر بالین حسن علیه السلام نشست.

آن که بر گودال قتلگاه ایستاد و در نگریست آنچه دید،

و هماره استوار ماند در میانه روز

و نماز شب را نشسته خواند در دل سحر.

خدای من! قسم می دهم تو را به چهرة موعود زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و زمین،

به روی آن آسمانی زمین نشین

تو را می خوانم به قوس ابروانش

به لعل لبانش

به فریاد نگاهش

به سوز آهش

تو را می خوانم به قیامش، به قعودش، به رکوعش، به سجودش.

خدای من دلم را از مرداب دنیا بدر آر

و نقش زندگی آخرت را در چشم باورم بنگار.

خدای من! چنانم کن که پیش از رسیدنِ پیک اجل کوله بار سفر بسته باشم و مرگ را به آغوش باز پذیرا شوم.

خدای من! آنان که از بستگان و یاران من، پیش از این چهره در نقاب خاک کشیده اند بر سر سفره غفران و رضوان خویش میهمان کن، آنان را که دست کردارشان از این دنیا کوتاه ساخته ای، به لطف و احسان خویش شادمان کن.[1]

خدایا! هر نیاز مند را به بخشش و عطای خویش بی نیاز گردان.

هر گرسنه را به افزونی لقمه های رزق خویش سیر کن.

خدایا! هر برهنه را به جامه هایی از خود بپوشان.

هر وامدار را از وامداری برهان.

هر غریب سرگشته را به خانه و کاشانه اش برسان.

هر گرفتار اسیر را به نسیم روح بخش آزادی جان تازه ده.

هر ناراستی را راست کن.

هر بی سامانی را به سامان رسان.

هر ناشایستگی را به شایستگی مبدل ساز.

*

خدای من! می دانم که این ها همه جز در سایه آن موعود منتظر شدنی نیست، می دانم که این ها همه وصف دولت اوست.

خدای من! آن خورشید جهان افروز را روشنی بخش شامِ تارِ هجرانمان کن، آن عزیز بی مانند را مایه نجات ما از این خواری قرارده.

دل های منتظرانش را هم نوای ناله های او ساز و در غیابش جانشین او را تا ظهور برای ما پایدار گردان.

لوای خونین این قیام مقدس را به دست رهبر انقلابمان به او برسان.

هر تیر را که رزم آوری برای دین در کمان می نهد بر هدف بنشان.

دل آن دلدار دل ها را از همه ما راضی و خشنود بگردان و هر شیفته دلداده را به او برسان.

----------------------------------------

[1]. این فراز و فرازهای دیگری از دعای هر روز ماه رمضان اقتباس شده است.

کلمات کلیدی :