مرکز مجازی مهدویت
جمعه 3 آذر 1396

نقش استعمار در رشد مدعیان

1. نفوذ استعمار در مراكز و امور فرهنگي
برخي نشريات مبتذل ـ که از اعضاي قديم حلقه کيان هستند ـ به گسترش خرافي گري و عرفان هاي جعلي مشغول شده اند و در آن ها عرفان هاي صهيونيستي ترويج مي شود. همزمان با تلاش امريکا و اسرائيل در ترويج خرافه گرايي و شبه عرفان هاي مدرن، جهت گيري فعليِ برخي نشريات داخلي، نيز در ترويج امثال بوديسم بوده است. يکي از دست اندرکاران پيشين يک هفته نامه داخلي به نام آقاي م. س.، هم اکنون در سازمان سيا حضور دارد و با تلويزيون فارسي امريکا، همکاري مي كند. اين هفته نامه رويکردي جديد را با طرح مطالبي با عناوين حملات جنّ به انسان ها ، از مرد بدشگون و طلسم شدن در قبرستان آغاز کرده است و آموزه هاي فِرَقي چون: بهاييت را منتشر مي سازد. در حالي که همين افراد، دولت فعلي را به ترويج خرافات ديني متهم مي کنند.[1]
اين خبر و امثال آن نشان مي دهد که رويکرد جديد گروهي از مردم به مدعيان عرفان، ملاقات با امام زمان و نيز مدعيان نيابت يا مهدويت، از سوي مراکز استعماري دشمن با حمايت مالي، اطلاعاتي و… همراه شده است. همچنين بسياري از گروه هاي مدعي، مستقيم يا غير مستقيم از بيگانگان دستور گرفته اند، و حتّي بيگانگان در اين راه برنامه ريزي کرده اند.[2]
نمونه ديگر
منابع خبري اعلام کردند: آقاي م. الف. رئيس دفتر يکي از مسئولان سابق، سفر بيست روزه اي به امريکا داشته، در آن جا با يک رمان نويس برزيلي و مروّج عرفان هاي غير ديني، ملاقات کرده است.[3]

2. سوء استفاده استعمار از فرهنگ کهن و اصيل ايران و تحريف آن
ايران از زمان فهلويون تا كنون، حكيماني فراوان داشته، خاستگاه تصوف شرقي بوده است. با ورود اسلام و قرآن، معارف روحاني و عرفاني رونق گرفت. اين مفاهيم شيعي با ذوق حکماي ايراني سازگار بود، از جمله آن مفاهيم منجي، موعود، انسان الهي،…بود. فرقه هاي منحرف نيز با بهره گيري از اين زمينه ها به رشد پرداختند، استعمار نمي توانست در ايران شيعي گروهي مثل وهابيت را با كاميابي راه اندازي کند؛ لذا با استفاده از زمينه هاي فرهنگي متناسب موجود در ايران به تدريج فرهنگ افراطي به اصطلاح عرفاني فراتر از قرآن و اهل بيت را ترويج كرد، كه جريان بابيت از اين نمونه است. تساهل و اباحي گري صوفيانه [مانند جريان اخلاقي قره العين و ديگر پيروان باب]، سکولاريزم [جدايي دين وسياست] که بعدها در بهاييت دنبال شد، از اين نمونه است. وابستگي ها و ارتباط اين فرقه ها با استعمار (انگليس، روسيه، امريکا) و اقدام هاي پنهان آن ها همواره مانعي در راه عرفان حقيقي و تشيع و مهدويت اصيل بوده است.[4]

3. تأثير اهداف و نقشه هاي استعمار در جذب مردم در جريان هايي مثل بابيه و اسماعيليه
در جريان بابيه، تشکيلات منظم در پيروان و رهبران، انحصار طلبي و خشونتي را پديد آورد که اهداف استعماري بيگانگان در مورد ايجاد تروريست هاي به اصطلاح مذهبي را تقويت مي کرد؛ لذا بابيه، گروه تروريستي خاصّي به نام فصاد الاحديه (رگزن هاي خدايي) را، راه اندازيه كرد، كه با ترور، زمينه توفيق موعود دروغين خود را فراهم مي کردند و اين نشانه فريب پيروان در حدّ بالا است. همچنين در جريان شهادت شهيد ثالث (ملا محمد تقي برغاني) دستور ترور او توسط قره العين (دختر برادر و نيز عروس شهيد ثالث) متهورانه و بدون عاقبت انديشي صادر مي شود و آن را تکليف خود مي شمارد.
اسماعيليه نيز فرقه اي هستند که همانند بابيه فردي به عنوان ناطق را مظهر عقل کُل مي دانسته، و مقامي مانند پيامبران براي او قائل هستند. آنان او را ناسخ شريعت قديم مي دانند، و اسماعيل فرزند امام صادق را ناطق هفتم و قائم مي دانند.[5]
يکي از انشعاب هاي اسماعيله، آقاخانيه هستند که دولت انگلستان به يکي از رهبران آن فرقه لقب سر sir داده است. وي حتّي در سال 1937 م. به رياست عمومي جامعه ملل برگزيده شد. محمد رضا پهلوي نيز به وي لقب حضرت والا داد.[6] نمونه بالا نشان مي دهد که جريان نفي معاد جسماني، قرار دادن افراد جعلي در برابر امامت و وصايت حقيقي پيامبر ـ كه شيخيه و اسماعيليه ترويج مي كردند ـ همان جرياني است که استعمار و استبداد به دنبال بهره برداري از آن بوده اند؛ چون با حمايت رهبران اين فرقه ها به اهداف خود نزديک مي شده اند.

4. نقش صهيونيسم در بهاييت
يهوديان نقش بسزايي در پيدايي و گسترش بابيه و بهاييه داشته اند، يهوديان مشهد مسلمان شدند، و همين افراد تازه مسلمان نخستين کساني بودند که بابي شدند. ورود بابي گري به سياهکل نيز توسط يهودي نومسلمان يعني ميرزا ابراهيم صورت گرفت. اين گروه در دايره المعارف يهود به عنوان يهوديان مخفي (انوسي ها) دسته بندي مي شوند، نَه مرتدين. اين دسته بندي را براي فريب افکار عمومي انجام دادند ولي در واقع بنا بر نوشته والتر ميشل (محقّقِ يهودي)، اين ها مخفيانه به يهود پاي بند بودند.[7] ورود اين افراد به محافل بابي و بهايي هم براي ايجاد سياهي لشکر كساني بود که بر ضدّ اسلام قيام مي کنند.
از طرفي حسينعلي بهاء (مؤسس بهاييت) تجمع و عزت يابي يهود در ارض موعود (فلسطين) را مطرح مي سازد.[8] و عباس افندي رهبر دوم بهايي، در سال 1907م. فلسطين را محلّ تحقق وعده هاي الهي در بازگشت سلطنت داوودي و حکومت قوم يهود، معرفي مي کند.[9]

5. نقش مراكز فرهنگي استعمارگران غربي
علاوه بر جريان دامنه دار سينماي هاليوود كه در بسياري از توليدات خود به تخريب موعود حقيقي اديان مي پردازد و جنگ ها و خشونت هاي دشمنان اسلام را به پاي مبارزه با دجال مي گذارد حتّي در عرصه نمايش نامه هايي كه در كشور هاي اسلامي ـ و از جمله ايران ـ نفوذ كرده نيز مي توان ردپاي تحقير و تمسخر آموزه هاي مهدويت را يافت (مانند نمايشنامه در انتظار گودو). روشن است كه اين برنامه ها خود، زمينه انحراف افكار عمومي از حقيقت مهدويت و بدبيني آن ها به منابع و عالمان اسلامي را فراهم مي كند و اين نيز باعث رشد و تقويت مدعيان دروغين مي شود.[10]

_____________________
[1]. روز نامه کيهان، شماره 19047، دوشنبه 27 اسفند 1389، 9ربيع الاول 1429، ص 2، خبر ويژه، با دخل و تصرف.
[2]. مانند کنفرانس تشکيل شده در رژيم صهيونيستي با حضور مستشرفين متعصب مانند برنارد لوئيس که در آن، عاشورا و مهدويت را از عوامل اصلي توفيق شيعه شمردند و تخريب آن ها را دردستور کار خود قرار دادند.
[3]. دو هفته نامه عبرت ها، سال 5، شماره 105، جمعه 28 صفر 1429، ص 2.
[4]. فصلنامه فرهنگي، سياسي، اجتماعي پويا، نشريّه دانشجويي دفتر پژوهش هاي فرهنگي، شماره 7 سفند 1386، مقاله محمد لطيفي، وهابيت، بهاييت، امتداد دو جريان ، ص 62.
[5]. فرهنگ فِرَق اسلامي/ 52 و 53.
[6]. همان/3.
[7]. فصلنامه فرهنگي، اجتماعي سياسي پويا، نشريه دفتر پژوهش هاي فرهنگي، شماره 7 (ويژه موانع انسجام اسلامي) اسفند 1386، مقاله منيره فتاحي اردکاني، ص 79-80 و عبدالله شهبازي و فصلنامه تاريخ معاصر ايران/ 27.
[8]. به نقل از: سايت عبدالله شهبازي. آهنگ بديع، نشريه جوانان بهايي ايران، سال 1347، شماره 7 و 8 ص 209.
[9]. آهنگ بديع، سال 1330، شماره 3، ص 53.
[10] . نك: مروري بر وضعيت تئاتر ايران... ، جمهوري اسلامي، چهارشنبه، 26/1/1388 و نيز هاليوود و تصاوير وارونه از آخرالزمان كيهان، پنج شنبه 14/9/1387 و منابع مشابه در بحث هاي غرب و آخرالزمان و… .