«وراثت» چگونه بر ظهور امام‌ زمان‌ علیه‌السلام دلالت دارد؟

مقصود از زبور در آیه، زبور داوود و مراد از ذکر تورات است. در زبور می خوانیم: زیراکه شریران منقطع می شوند ولی متوکلان به خداوند وارث زمین خواهند شد، و حال اندک است که شریر نیست می شود، هرچند مکانش را استفسار نمایی ناپدید خواهد شد، اما متواضعان وارث زمین شده و از کثرت سلامتی متلذذ خواهند شد (۲).
و در آیۀ ۲۹ از مزمور داوود آمده است: صالحان، وارث زمین خواهند شد و در آن تا ابد سکونت خواهند داشت .
مقصود از کلمۀ الأرض در آیۀ فوق، مطلق زمین دنیا و آخرت بهشت است؛ زیرا تخصیص آن به زمین دنیا بدون وجه است(۳).
و مقصود از عبادی الصالحون معنای عامی است که شامل هر زمان و مکان و هر قومی خواهد شد، و مصداق اکمل و اتم آن – مطابق روایات – زمانی است که حضرت مهدی علیه السلام ظهور کرده و زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد. در آن زمان است که تمام کرۀ زمین در اختیار بندگان صالح خداوند قرار خواهد گرفت.
ابن کثیر می گوید: خداوند در آیۀ شریفه بشارت می دهد بر بندگان صالح خود که در دنیا و آخرت آنان را سعادتمند کرده و آنان را وارث زمین و بهشت گرداند (۴).
آلوسی می گوید: اگر بگوییم که این آیه مربوط به عصر مهدی و نزول عیسی است، به اقوال دیگر احتیاج نیست (۵).
و لذا در ذیل آیه روایاتی نقل شده که دلالت بر انطباق آیه بر عصر ظهور حضرت مهدی علیه السلام دارد.
ثوبان از رسول خدا صلي الله علیه و آله نقل کرده که فرمود: خداوند برای من زمین را جمع نمود. پس من مشرق ها و مغرب های آن را مشاهده کردم و امت من زود است که به آن خواهند رسید (۶).
امام باقر علیه السلام فرمود: مقصود از عبادی الصالحون اصحاب مهدی علیه السلام در آخرالزمان است (۷).

_______________
۱. انبیاء، ۱۰۵.
۲. مزمور، ۳۷/۹-۱۱.
۳. المیزان، ج۱۴، ص۴۹۳.
۴. تفسیر ابن کثیر، ج۲، ص۵۲۴.
۵. روح المعانی، ج۱۷، ص۹۵.
۶. همان.
۷. مجمع البیان، ج۷، ص۶۶.