مرکز مجازی مهدویت
دوشنبه 4 تیر 1397

عدالت، راهبرد دولت صالحان

مقدمه :


مسأله مهم مبارزه با طاغوت ها و قدرتهای غیرخدایی و اقامه عدل و قسط ریشه در مکتب انبیای الهی دارد؛ چر اکه دو هدف اساسی آنان دعوت به توحید و یگانه پرستی و اقامه قسط و عدل در جامعه بود. در عصر ظهور نیز این مسأله جایگاه رفیع خود را دارد و روایات کثیری از فریقین برآن دلالت دارد: «یملأً الارض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً» از این رو حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه الشریف) تحقق بخش آرمان والای پیامبران است که در حکومت این چهره قدسی به حیات ننگین مستکبران خاتمه داده می شود و عدل و قسط کره زمین را در بر می گیرد.

اقامه عدل و قسط، هدف انبیا مبارزه با ظلم و ستم طاغوت ها و قدرت های استکباری و در مقابل، برپایی عدل و قسط در میان جوامع بشری، مسأله بسیار ضروری و مهمّی است که ریشه در مکتب انبیای بزرگ الهی دارد. آن سفیران الهی آمدند تا با اجرای عدالت، ظلم و ستم را از بین امّت ها ریشه کن کنند. بر این پایه، غرض از ارسال رسل و انزال کتب و میزان، اقامه قسط و عدالت می باشد؛ موضوعی که با مانع تراشی قابیلیان و مستکبران ستم پیشه تاکنون و تا قبل از قیام و حکومت جهانی مهدی موعود آن گونه که باید محقّق نگردیده و همواره توسّط صاحبان زر، زور و تزویر مورد مخالفت و تضعیف قرار گرفته است. در زمان حکومت پنج ساله 4 سال و9 ماه امیرمؤمنان علی(علیه السلام) نیز این گروه نتوانستند عدالت علوی را تحمّل کنند تا آن جا که حضرت در نهج البلاغه از تلخی اجرای عدالت سخن می گوید: «روز انتقام گرفتن از ظالم، سخت تر از روز ستم کاری بر مظلوم است».[1]
 
آن حضرت در مسیر اجرای عدالت و در راه احقاق حق ضعفا و محرومان و نشاندن ظالمان و ستم گران برجای خویش و در یک کلام، برای اجرای عدالت اجتماعی به فیض عظیم شهادت نایل آمد. در دولت کریمه مهدوی که همان دولت مستضعفان صالح است، اقامه قسط و عدل از جایگاه ممتازی برخوردار بوده، و در سر لوحه برنامه های حکومت و هدف های عالی نظام، قرار دارد.


جایگاه عدالت در روایات
 
«عدل» به معنای رعایت دقیق حق و حقوق مردم و برابری همه آنها، در برخورداری از حقوق و منافع مشروع و معقول خویش است؛ چنان که «ظلم» زیر پا نهادن حق و حقوق دیگران و نابرابری و تبعیض است. عدالت، زمینه حیات اجتماعی تنها در بخش خاصّی از جامعه نیست، بلکه در همه ابعاد حیات فردی و اجتماعی، اصل عدالت و عدل است. عدل، حیات و زندگی است و زندگی بی عدالت، مرگی است که حیات پنداشته می شود.
 
تحقّق عدالت در دولت مستضعفان، حقیقت ارزشمندی است که در منابع حدیثی معتبر بیش از هر چیزی حتی بیش از توحید و یگانه پرستی مورد توجّه و تاکید قرار گرفته است. تنها در کتاب «منتخب الأثر» قریب به یک صد و سی حدیث و روایت با عناوین مرتبط با موضوع عدل آمده است که خود بیان گر اهمیّت و جایگاه رفیع این ویژگی در حکومت مهدوی می باشد. در آن دوران با شکوه، پرونده سیاه ظالمان و مستکبران بسته و به حیات ننگین آنان خاتمه داده خواهد شد و در عوض، مستضعفان صالح با غلبه بر مستکبران به حقوق حقّة خویش دست خواهند یافت.

پیامبر اسلام (صلی الله و علیه و آله) می فرمایند: «قیامت برپا نمی شود تا این که زمین از ظلم و ستم و دشمنی پُر شود، آن گاه مردی از عترت من یا از اهل بیت من خروج می نماید، کسی که زمین را از عدل و داد لب ریز می کند، همان گونه که از ظلم و ستم و دشمنی پر شده است».[2] امام صادق(علیه السلام) نیز در این باره می فرمایند: «حتماً و قطعاً عدالت آن حضرت در میان خانه های آنان وارد می شود، همان گونه که گرما و سرما وارد می شود».[3] از این احادیث حاصل می گردد که در عصر درخشان ظهور، بساط ظلم وستم حتی از درون منازل، برچیده می شود و عدل و عدالت همه جا را فرا می گیرد.


حاکمیت مستضعفان
 
بنابراین، در چنین جامعه عدالت محوری که رهبری آن بر عهده مهدی آل محمّد(علیه السلام) به عنوان آخرین امید ائمّه هدی می باشد با به کارگیری سیره نبوی مردم آن در مسیر کمال سوق می یابند و مدینه فاضله ای که همه مشعل داران هدایت در آرزوی آن تلاش می کردند محقّق می گردد. در سایه سار دولت مستضعفان، محرومان و ستم دیدگان و شایستگان از شرّ استبداد، ارتجاع و استعمار نجات یافته و پس از غلبه بر مستکبران و ایادی آنان به عزّت حقیقی خویش می رسند.

آنان که در اعصار گذشته تاریخ مورد بی مهری و ظلم و ستم مستکبران و صاحبان زر، زور و تزویر قرار داشته اند؛ سرانجام از پدیده ناهنجار و ضدّ بشری استضعاف رهایی یافته و از مواهب مادّی و معنوی دولت حق و جامعه عدالت پیشه برخوردار می گردند. دولت صالحان در اجرای عدالت به عنوان یکی از اهداف عالی پیامبران الهی جدّی و مصمّم است و شعار عالی «یملأ الارض قسطاً و عدلاَ»[4] را در همه ابعاد تحقّق می بخشد و مردم را به گونه جای تربیت می کند که دیگر واژه ستم از اذهان پاک گردد و کسی به دیگری ظلم و ستم روا ندارد.
 
امام رضا(علیه السلام) در این باره می فرمایند: «آن گاه که حضرت مهدی(عج الله تعالی فرجه الشریف) ظهور کند ترازوی عدالت را در جامعه برقرار می نماید و از آن پس، کسی به دیگری ستم نمی کند».[5] آری، حکومت مستضعفان که در ساز و کار اجرایی اش، به جز عدل و داد حاکم نیست و برنامه های فرهنگی اش، تربیت قلوب و استغنای روح بشر است، همان گم شده انسان است که طریق سعادت را برایش پیمودنی می سازد و زندگی دنیا و آخرتش را آباد می نماید. شهروندان این دولت خدا محور و عدل گستر، از هرگونه ظلم و ستمی در امان اند، آن چنان که در پرتو این عدالت فراگیر دشمنی ها به دوستی، نزاع ها به صلح و کینه ها به محبّت و صفا مبّدل می گردد و مهر و صفا نه تنها میان بشر، بلکه میان حیوانات نیز شایع می گردد و میوه شیرین امنیّت عمومی، محصول عدالت گستری حکومت مهدوی خواهد بود.
  نتیجه :
در فضای عدالت گستر و استغناپرور مدینه مهدوی، اثری از بی عدالتی نخواهد ماند، خواه در عرصه های اقتصادی یا سیاسی بذل و بخشش های بی حساب که آفت عدالت و افت انصاف است، از میان می رود و حق هر صاحب حقّی به او عطا می گردد، بی هیچ کم و کاست یا ضایع شدن.[6]
 
 منابع :


[1]. دشتی، ترجمه نهج البلاغه، 79ش، ص 710. یوم العدل علی الظّالم اشدّ من یوم الجور علی المظلوم.
 
[2]. الغیبةنعمانی، ص 297.
 
[3].
 
[4].
 
[5]. بحارالانوار، ج52، ص 322.
 
[6]. امام مهدی موجود موعود،ص259

 

کلمات کلیدی :

نظر شما :